Τι Ακούμε Κι Εμείς Οι Διδυμομάνες Ανά Την Ελλάδα…

2 χρόνια τώρα, το ίδιο το γεγονός ότι έχω δίδυμα, κυοφορώ δίδυμα, θηλάζω δίδυμα, ταξιδεύω με δίδυμα, πάω βόλτες με δίδυμα κ.λπ. φαίνεται πως προκαλεί τα βλέμματα, δημιουργεί αφορμές για σκέψεις και συζητήσεις και, αν μη τι άλλο, στην Ελλάδα ζούμε, προσβολές, που θέλω να πιστεύω ότι είναι καλοπροαίρετες. Ας πούμε.
Εδώ, κατέγραψα τις 18 κορυφαίες ανοησίες που έχω ακούσει στην Αθήνα και στην επαρχία της Ελλάδας, για να μην τις ξεχάσω όταν -επιτέλους!- σταματήσουν να μου τις ακούω…

 

1. Τι θα τραβήξεις με δύο αγόρια…

(Στη Λέσβο)
Πέρα από αγκαλιές και λατρεία;

 

 

2. Πώς αντέχεις… Εγώ με ένα τα ‘χω παίξει!

(Στις κούνιες στον Φλοίσβο)
Όλες το ίδιο δυνατές είμαστε.

 

 

3. Έχουν συνηθίσει να δίνουν ξύλο επειδή είναι δύο, ε; 

(Στις κούνιες στην Αγία Παρασκευή)
Το κατάλαβα μετά από κάτι ώρες. Επειδή ο Ορφέας μου κοπάνησε τον γιο της μου το είπε. Φαντάστηκε ότι επειδή είναι δύ
ο,​ κοπανάει ο ένας τον άλλο. Kάτι εβδομάδες μετά, ο γιος της έριξε κάτω τον Ορφέα.

 

 

4. “Χαρίζεις το ένα;” “Όχι…” “Να δούμε τι θα λες όταν γίνουν 6 χρονών!”

​(Στο ταμείο του super market στα Λινάρια της Σκύρου)
Δεν έχετε καμία υποχρέωση να μου μιλήσετε.

 

 

5. Από έγκυο σε ένα μωρό: “Ευτυχώς εγώ τη γλίτωσα!”

(Στη Μάνη)
Σε δικαιολογώ λόγω pregnancy brains.

 

 

6. Δίδυμα είναι;

(Παντού)
Γιατί όχι;
Η στάνταρ ερώτηση. Απλά απαντάω ένα “ναι” και φεύγω χαμογελώντας.​

 

 

7. Πώς είναι με δίδυμα;

(Παντού)
​Κανείς δεν ξέρει.
Πώς είναι με ένα; Πώς είναι με τρία;

 

 

8. Ποιος είναι μεγαλύτερος;​ Ο ψηλός, ε;​​

(Παντού)
Εννοείς ποιος γεννήθηκε πρώτος.
Πάντως, αυτά τα 2-15 λεπτά διαφορά, δεν είναι αρκετά για να πάρει ο “μεγαλύτερος” περισσότερο μπόι.

 

 

9. Αυτός είναι ο ζωηρός/πονηρός/ξύπνιος και αυτός ο λόγιος/υπναράς/φαγανός, ε;

(Παντού)
Δεν μου αρέσει να χαρακτηρίζω τα παιδιά μου, ούτε να τα συγκρίνω​.

 

 

10. Μα πώς γίνεται να έχεις γάλα και για τα δύο (ακόμα, με τόσο μικρό στήθος, ενώ η νύφη μου δεν έχει​,​ κ.λπ.);

​(Στο Ναύπλιο)
Δεν είμαι μπουκάλι και το στήθος μου δεν είναι πιπίλες
Πρέπει ο θηλασμός να διδάσκεται στα σχολεία.​

 .

 

11. Όσο ήταν χώρια στη ΜΕΝΝ: “Στη Σουηδία τα δίδυμα τα έχουν σε διπλανές θερμοκοιτίδες και οι γονείς μένουν στο νοσοκομείο μαζί τους όσο κάτσουν, γιατί έτσι μεγαλώνουν καλύτερα”

(Στο τηλέφωνο)
​Όλοι ξέρουμε ότι στη Σουηδία είναι καλύτερα τα πράγματα. Γενικά. Σίγουρα όσο τα μωρά μου είναι στη ΜΕΝΝ, δεν μπορώ να κάνω κάτι για να βελτιώσω την κατάσταση των ΜΕΝΝ στην Ελλάδα. Πες μου πληζ κάτι που δεν θα με κάνει να νιώσω ότι δεν δίνω το καλύτερο στα μωρά μου που είναι μακριά μου.​

 

 

12. Δικά σου είναι και τα δύο;

​Όχι, αγόρασα διδυμοκάροτσο και για το μωρό της γειτόνισσας.

 

 

13. Βολεύει αυτό το καρότσι;

​Για δύο παιδιά, ναι. Για ένα, όχι.

 

 

14. Κλαίνε μαζί, ξυπνάνε μαζί​,​ τρώνε μαζί; Πω πω…

​Όχι, ευτυχώς όχι πάντα, ναι.
Και ευτυχώς δηλαδή, γιατί αν τα τάιζα χώρια, δεν θα έκανα κάτι άλλο όλη μέρα. Δεν ξυ​πνάνε μαζί ευτυχώς και άρα απολαμβάνω συχνά τον καθένα μόνο του. Φυσικά και δεν κλαίνε μαζί, τι σχέση έχουν οι ανάγκες του ενός με του άλλου;

 

 

15. Τα θηλάζεις ταυτόχρονα! Μα πώς γίνεται αυτό;

(Στην Τήνο)
​Να σου δείξω…
Στάση ράγκμπι, μαξιλάρι θηλασμού διδύμων (ειδικό), αγκαλιά ξαπλωμένοι και διάφορες άλλες στάσεις. Για περισσότερα, κοιτάξτε στο google images!​

 

 

16. Εδώ με το ένα είναι δύσκολα, φαντάσου με τα δύο!

(Συνέχεια)
Καταρχάς, σε ευχαριστώ μαμά.
Προσπαθώ να φανταστώ, αλλά πώς είναι με ένα, όχι με δύο, αυτό το ‘χω.

 

 

​17. Γιαγιά: ​”Κοίτα μωρό μου, αυτή η μαμά έχει δύο μωράκια! Να της ζητήσουμε να μας δώσει το ένα; Δεν το θέλει, έχει πολλά! Δεν το θες ούτε κι εσύ; Άκου, Μαρία (η κόρη/νύφη της), λέει δεν το θέλει το μωράκι! Γιατί, παιδί μου; Γιατί είναι κακό; Ναι, είναι κακό το μωράκι, δεν το θέλουμε”

(Στην Πύλο)
Σας ακούω και καταλαβαίνω ελληνικά.

 

 

18. Άσε με να τα ταΐσω εγώ

(Από άτεκνη θεία στην ταβέρνα στην πλατεία στον Λαύκο)
Δεν τρώνε επειδή δεν πεινάνε, όχι επειδή δεν τα “ταΐζω” σωστά. “Όλοι μου λένε ότι με μένα το παιδί τους τρώει”. Μπράβο που χαίρεστε με το ιδιόμορφο ταλέντο σας, αλλά τα δικά μου αφήστε τα ήσυχα. Όταν πήγε να αρπάξει πιρούνι, της είπαμε ευγενικά “ευχαριστώ”, γελάσαμε και έφυγε.

 

 

Αλήθεια, τέτοια παρενόχληση δέχονται οι μαμάδες με ένα μωρό; Οι μας βλέπουν εμάς με δύο, διδυμοκάροτσο, ανθεκτικές, και βγάζουν άχτι;