Γράφω αυτό το άρθρο, γιατί αισθάνομαι ότι έχει χαθεί το νόημα των blogs, όταν πίσω από τα περισσότερα είναι ένα brand ή ένας δημοσιογραφικός οργανισμός. Ή όταν κάποια είναι κινητή διαφήμιση ή καθόλου μα καθόλου προσωπικά.

 

Διαβάστε επίσης:
Το Dreamista δεν είναι ένα ακόμα διαφημιστικό blog

 

Ποιος γράφει στο Dreamista

Εγώ. Η Άννα Παπαρίζου, μαμά διδύμων, σύζυγος Κωστή. Κανείς άλλος.

Με εξαίρεση:
1. Κάποια, ελάχιστα, advertorials, που όπως αναφέρω και εδώ, έχουν θεματολογία που εγκρίνω εγώ και είναι πάντα σχετική με τα ενδιαφέροντα των αναγνωστών μου.
2. Τα λεγόμενα colaboration articles ή guest articles, όπου ταξιδιώτες, συνήθως travel bloggers και αυτοί, μοιράζονται τις εμπειρίες τους. Αυτά τα επιδιώκω μια στο τόσο, γιατί δεν έχω πάει παντού εγώ.

Λαμβάνω συχνά emails από νέα παιδιά, δημοσιογράφους κυρίως, που ενδιαφέρονται να γράφουν για το site. Ποτέ δεν έχω δεχτεί. Το Dreamista καταρχάς είναι το προσωπικό μου ιστολόγιο, οπότε δεν έχει νόημα να γράψει κάποιος άλλος.

Εκτός αυτού, δεν θεωρώ τίμιο κάποιος που δεν έχει καν παιδιά να γράψει για ταξίδια με παιδιά. Αυτό φυσικά το κάνουν ΟΛΑ τα δημοσιογραφικά sites, πολλά εκ των οποίων έχουν περιεχόμενο για τη μητρότητα: κοπέλες που δεν έχουν παιδιά γράφουν για τη μητρότητα. Μαμάδες χωρίς δίδυμα γράφουν για τη ζωή με δίδυμα ή τη δίδυμη κύηση. Κάνουν έρευνα στο internet και γράφουν μια συρραφή ωραίων απόψεων. Γίνεται. Το έχω κάνει κι εγώ.

Σε μια από τις πρώτες μου δουλειές, έγραψα πλήρη και τεράστιο online οδηγό για την Πάρο, χωρίς να έχω πάει. Μου ζήτησαν να βρω online άλλους οδηγούς και να κόψω-ράψω, χωρίς να επαναλαμβάνω κείμενο, για να μην φανεί αντιγραφή. Αυτό γίνεται κατά κόρον σε όλα τα ελληνικά sites που εγώ τουλάχιστον έχω υπόψιν: 50 παιδιά κάθονται μπροστά από έναν υπολογιστή και γράφουν “προσωπικές” εμπειρίες που δεν είχαν ποτέ.

Προσοχή λοιπόν τι διαβάζετε. Μπορεί ένα site να έχει κύρος γιατί ανήκει σε μεγάλο δημοσιογραφικό οργανισμό ή γιατί η ιδιοκτήτρια είναι famous μαμά, αλλά αυτό συνήθως σημαίνει ότι το 80% των άρθρων είναι αντιγραφές. Αν βέβαια ένα άρθρο έχει το όνομα της ιδιοκτήτριας στην υπογραφή του, τότε μιλάει η εμπειρία.

 

Γιατί επιλέγω να μην έχω καθαρά ταξιδιωτικό περιεχόμενο

Καταρχάς, το ότι δεν έχω καθαρά ταξιδιωτικό περιεχόμενο φαίνεται ήδη στο όνομά μου: Dreamista (εγώ, μια fashionista/travelista γυναίκα) Twins (τα παιδιά μου) And Travels (τα ταξίδια μας).

Από όταν ξεκίνησα το blog, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν θα μπορώ να υποστηρίξω καθαρά ταξιδιωτικό περιεχόμενο. Αυτό είναι εφικτό μόνο στους full time travelers και σε όσους δουλεύουν (έχουν πληρωμένη εργασία με σύμβαση/πρόσληψη κλπ) στον τομέα του τουρισμού. Έτσι, αυτο-ονομάστηκα “travel fashion blog” και αργότερα “travel & lifestyle blog”.
Όταν ξεκίνησα, εργαζόμουν full time στον χώρο της Διαφήμισης και ταξιδεύαμε όσο είχαμε άδεια. Αργότερα, έχασα τη δουλειά μου και άρα δεν είχαμε επαρκές εισόδημα για πολλά ταξίδια. Αμέσως μετά, έμεινα έγκυος σε δίδυμα και για έναν χρόνο δεν βγήκα από την Αττική. Kαι όταν γέννησα και επιτέλους ξαναταξιδέψαμε, ταξιδέψαμε με τα μωράκια μας. Σιγά σιγά, έγινα “family travel blog”.

Προφανώς λοιπόν αν ήθελα να έχω ένα ενεργό blog με τακτικό περιεχόμενο, ανακάλυψα ότι πρέπει να έχω και θεματολογία σχετική με τα ταξίδια, αλλά όχι ταξίδια: τι φοράω όταν ταξιδεύω, τι βάζω στη βαλίτσα μου, μακιγιάζ/μαλλί/καλλυντικά για ταξίδια, σνακ για ταξίδια, ethnic κουζίνα, προϊόντα για ταξίδια με παιδιά. Και όταν η καθημερινότητά μου με τα δίδυμα με δυσκόλεψε, αυτό φάνηκε στα κείμενά μου: η ζωή με δίχρονα, τι θα ήθελα να ήξερα πριν γίνω μαμά. Και όταν ξεκίνησε η καραντίνα πριν έναν χρόνο, προσαρμόστηκα ξανά, όπως και όλοι οι άλλοι travel bloggers παγκοσμίως. Και από τότε το περιεχόμενο που δημιουργώ είναι ακόμα πιο “σπιτίσιο”.

 

Το μόνο που ελπίζω τώρα είναι να γίνει ένα ταξιδιωτικό boom και να πάμε παντού, για να γράψω για τα πάντα…

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *