Road Trip: Αθήνα-Τουρκία-Πειραιάς

Από την Αθήνα μέχρι τη Χίο με το αυτοκίνητο (χωρίς καράβι) γίνεται; Γίνεται, σε ένα επικό ταξίδι που κάναμε πραγματικότητα στη Μικρά Ασία κάποιο Πάσχα!
Συνέχισε την ανάγνωση, για να δεις όλες τις λεπτομέρειες της διαδρομής Αθήνα-Αλεξανδρούπολη-Κωνσταντινούπολη-Τροία-Αϊβαλί-Πέργαμος-Σμύρνη-Έφεσος-Τσεσμέ-Χίος-Πειραιάς!
Όταν ξεκινήσαμε να οργανώνουμε το ταξίδι, το ξέραμε ότι θα είναι κουραστικό. Ξέραμε όμως ότι θα δούμε, θα ζήσουμε και θα γευτούμε το ανατολικό κομμάτι της Τουρκίας σε όλο του το μεγαλείο – γιατί αυτά είναι τα καλά των road trips.

Lunch στον δρόμο, κάπου μεταξύ Τροίας και Ayvalik
Lunch στον δρόμο, κάπου μεταξύ Τροίας και Ayvalik

 

Διάβασε επίσης:
10 tips για Road Trips!

 

Πρώτη διανυκτέρευση: Αλεξανδρούπολη
Ξεκινήσαμε λοιπόν από Αθήνα με το δικό μας αυτοκίνητο. Ήταν το δεύτερο μεγάλο road trip που κάναμε με τον Κώστα (το πρώτο ήταν Αθήνα-Σέρρες-Bansko-Λιτόχωρο-Αθήνα) και ήξερα ότι αγαπάει την οδήγηση πολύ. Τόσο πολύ, που η πρώτη μας στάση ήταν… στην Καβάλα! Το ίδιο βράδυ φτάσαμε Αλεξανδρούπολη, φάγαμε νηστίσιμα (Μεγάλη Βδομάδα ντε) και πέσαμε για ύπνο με την προσμονή των συνόρων και της Πόλης.

 

3 μέρες στην Κωνσταντινούπολη
Από την Αλεξανδρούπολη τα σύνορα είναι πολύ κοντά. Φάγαμε βέβαια ώρα με τους συνοριακούς ελέγχους, αλλά το μεσημεράκι ήμασταν ήδη στο Σουλτάν Αχμέτ, με το gps να μας οδηγεί στο ξενοδοχείο, περνώντας μας από το θαύμα της Αγιάς Σοφιάς!}
Ήταν Άνοιξη και η Πόλη ήταν φρεσκοστολισμένη με τουλίπες όλων των χρωμάτων, ενώ πλανόδιοι πουλούσαν παγωτά, χυμούς ρόδι και πασατέμπος κάτω απ’ τον φωτεινό ήλιο. 3 μέρες περάσαμε στην Πόλη, 3 μέρες που τη γυρίσαμε με τα πόδια, με λεωφορείο, με καραβάκι, με ταξί, με τραμ, με μετρό, με τελεφερίκ… Σχεδόν τρομάξαμε με την απίστευτη καλοσύνη των ντόπιων: ο concierge του ξενοδοχείου μας, όταν είδε και απόειδε να μας εξηγεί πώς να πάμε στο θέαμα των Δερβίσηδων μέσα από τα δαιδαλώδη σοκάκια του Σουλτάν Αχμέτ, μας είπε “ακολουθήστε με” και μας πήγε μέχρι εκεί. Ενώ ένας περαστικός στη Γέφυρα του Γαλατά, πήρε το λεωφορείο μαζί μας για το Πιέρ Λοτί και ζήτησε από τους υπόλοιπους επιβαίνοντες να μας πουν πού να κατέβουμε!
Ένα πρωί όμως, αφού θαυμάσαμε το Spice Bazaar και γεμίσαμε τις τσάντες μας μπαχάρια και αρώματα, έπρεπε να αφήσουμε την Πόλη και να συνεχίσουμε, γεμάτοι αναμνήσεις αλλά και ανυπομονησία, για Μικρά Ασία…

Διάβασε τι είδαμε σε 3 μέρες στην Πόλη εδώ
Θαύμασε το Φεστιβάλ Τουλίπας σε αυτή τη χρωματιστή gallery
Δες το ονειρικό photo post μου για το θαυμαστό Παζάρι Μπαχαρικών της Πόλης εδώ

 

Στην Αγιά Σοφιά
Στην Αγιά Σοφιά
Us in Istanbul

 

Μια βραδιά στο Αϊβαλί
Περάσαμε τον Ελλήσποντο και την Καλλίπολη και έχοντας φτάσει στη Μικρά Ασία, αναζητούσαμε την Τροία.
(Κάπως έτσι, ξεκινήσαμε με τον Κώστα το ταξίδι του Οδυσσέα, όπως το λέμε. Το πρώτο μας ταξίδι ήταν στην Ιθάκη. Μετά, είδαμε την Τροία. Βρεθήκαμε και στη Μενόρκα, κοντά στη Μαγιόρκα όπου λένε πως έμεινε με την Κίρκη, αλλά και στη Σαρδηνία που λένε πως γνώρισε τη Ναυσικά. Ενώ στην Κρήτη, μείναμε στη Σούγια και περπατήσαμε μέχρι τη σπηλιά του Πολύφημου και στη Βαρκελώνη βρεθήκαμε χωρίς να το ξέρουμε κοντά στον Κάτω Κόσμο του Ομήρου!)
Φυσικά, έχει πια διαφορετικό όνομα και δεν τη βρίσκαμε στο gps. Αλλά όταν φτάσαμε, μας υποδέχτηκε ο Δούρειος Ίππος! Ο αρχαιολογικός χώρος είναι στο βάθος του εξίσου εντυπωσιακός με την Πλάκα, μιας και κάθε μνημείο που στέκεται έχει σημάδια και στοιχεία πολλών εποχών της πόλης.

Troy
Στον αρχαιολογικό χώρο της Τροίας, στον δρόμο μας από την Πόλη για Αϊβαλί

Σταματήσαμε για φαγητό κάπου στην εθνική οδό, σε έναν κήπο όπου για άλλη μια φορά όσο ήμασταν στην Τουρκία εντυπωσιαστήκαμε από τη φιλοξενία και τους απίστευτα φιλικούς προς τους Έλληνες, Τούρκους. Αν και η μεγάλη έκπληξη ήρθε το επόμενο πρωί…
Το βράδυ, βρεθήκαμε στο Ayvalik, μια όμορφη και ήσυχη παραθαλάσσια πόλη. Μείναμε σε έναν ξενώνα με ελληνικό όνομα, πάνω στο λιμανάκι. Την επόμενη μέρα στη σάλα του πρωινού, ανακάλυψα ένα σωρό βιβλία του Ηλία Βενέζη, κάποια γραμμένα στα ελληνικά. Ο ιδιοκτήτης μάς πλησίασε και μας είπε ότι ο ξενώνας ήταν το πατρικό του Έλληνα συγγραφέα και ότι ο ίδιος θαυμάζει τους Έλληνες. Μας έκανε τουρ στην παλιά πόλη, όπου μας έδειξε την ελληνική συνοικία, αλλά και μια φοβερή εκκλησία που έχει και καμπαναριό και μιναρέ!

Στο Λιμάνι του Ayvalik
Στο Λιμάνι του Ayvalik
Στην παλιά πόλη, με τον concierge του ξενώνα μας, έξω από τη μεικτή εκκλησία
Στην παλιά πόλη, με τον concierge του ξενώνα μας, έξω από τη μεικτή εκκλησία

 

2 μέρες στη Σμύρνη
Φεύγοντας από το Ayvalik με κατεύθυνση την περίφημη Izmir, σταματήσαμε στην Πέργαμο. Την επόμενη χρονιά, θα βρισκόμασταν στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο, αλλά τότε δεν το ξέραμε ακόμα.
Φανταστικός αρχαιολογικός χώρος η Πέργαμος! Το θέατρο είναι από τα πιο κατηφορικά και πανοραμικά που έχω δει, ενώ ο χώρος του ναού στην Ακρόπολη είναι εντελώς μυστικιστικός.

Στο θέατρο της Περγάμου
Στο θέατρο της Περγάμου, στον δρόμο μας από Αϊβαλί για Σμύρνη
Η Ακρόπολη της Περγάμου προκαλεί δέος
Η Ακρόπολη της Περγάμου προκαλεί δέος
Ετοιμάζοντας το τέλειο κάδρο, στην Πέργαμο
Ετοιμάζοντας το τέλειο κάδρο, στην Πέργαμο

Μέχρι το απόγευμα, ήμασταν ήδη στη Σμύρνη. Μείναμε σε ένα 5στερο ξενοδοχείο με σαλόνι, ενώ το πρωινό το παραγγέλναμε στο δωμάτιο κάθε πρωί. Άψογα και οικονομικά, όπως κάθετι στη Σμύρνη. Η ελληνική γειτονιά μας άρεσε περισσότερο, θα την πω την αλήθεια μου. Και ο εμπορικός δρόμος, δεν λέω. Αλλά όταν βρεθήκαμε σε έναν λόφο γεμάτο φαβέλες, λιγάκι σκιαχτήκαμε.

Η ελληνική γειτονιά
Η ελληνική γειτονιά στη Σμύρνη
Η θέα μας
Η θέα από το ξενοδοχείο μας στη Σμύρνη
Οι "φαβέλες" στη Σμύρνη
Οι “φαβέλες” στη Σμύρνη

Ο βασικός όμως σκοπός της στάσης μας στη Σμύρνη ήταν τα αρχαία της Εφέσου. Τέλεια διατηρημένα, είναι άλλωστε ρωμαϊκά, καθιστούς έναν αρχαιολογικό χώρο άρτιο, με το θέατρό του, τις τουαλέτες του, την αγορά και τα ακριβά του προάστεια, και φυσικά την πασίγνωστη Βιβλιοθήκη, όπου η γράφουσα ήθελε να εξερευνήσει για ώρες. Αχ και να ‘χε παπύρους!

Στο Θέατρο της Εφέσου
Στο Θέατρο της Εφέσου
Στη Βιβλιοθήκη
Στη Βιβλιοθήκη της Εφέσσου

Ephessus (1)

 

Τσεσμέ-Χίος-Πειραιάς
Μετά από δύο γεμάτες μέρες στη Σμύρνη και συνολικά 6 τεράστιες ημέρες στην Τουρκία, είχε έρθει η ώρα για την επιστροφή μας. Από τη Σμύρνη, φύγαμε παραλιακά με κατεύθυνση το Τσεσμέ. Εκεί, περιμέναμε το καραβάκι που θα μας πήγαινε στη Χίο, όπου δεν είχα ξαναπάει και ομολογώ ότι τη λάτρεψα. Ο Κώστας στο μεταξύ είχε ανεβάσει πυρετό κι εγώ είχα πάθει υπερκόπωση (θέλει κάμποση βιταμίνη C ένα τόσο “τρεχάτο” ταξίδι), που δεν μπορέσαμε να διανυκτερεύσουμε στο νησί και να το απολαύσουμε παραπάνω.

Πήραμε το βραδινό καράβι για Πειραιά και γυρίσαμε σπίτι κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι και χαρούμενοι, έχοντας κάνει ένα επικό ταξίδι για το οποίο μιλάμε ακόμα. Κυρίως, επειδή δεν μπορούμε ακόμα να βρούμε το highlight – Έφεσσος; Αγιά Σοφιά; Αϊβαλί; Τι…;

Φυσικά, έχουμε αφήσει κενά στην Τουρκία: το επόμενο ταξίδι μας απέναντι θα έχει σίγουρα Pamukkale, Καππαδοκία και Nemrut!

 

Έχεις πάει στην Τουρκία; Πού αλλού μας προτείνεις να πάμε την επόμενη φορά;

 

Δες κι άλλα επικά road trips που έχουμε κάνει εδώ!

 

 

 

Share

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

9 − four =