Η Ζωή μου με τα Δίδυμα

12 εβδομάδες μετά τη γέννα…
Έναν απολογισμό των πρώτων μου 3 περίπου μηνών ως διδυμομανούλα επιχείρησα να καταγράψω στο πλέον κατάλληλο blog για μια τέτοια ιστορία: στο MyTwins.gr της επίσης διδυμομάνας/αγορομάνας Εύης Σταθάτου! Διάβασε και εδώ!

Πώς είναι η ζωή μου με τα δίδυμα;

Παρόλο που κάθε μέρα είναι διπλή γιατί ζω πια όλο το 24ωρο, το πρώτο τρίμηνο με τα δίδυμα αγόρια μου πέρασε γρήγορα.

Τόσο γρήγορα που πρέπει να δω φωτογραφίες για να θυμηθώ πώς έμοιαζαν τα μωρά μου όταν τα φέραμε σπίτι και αντιλαμβάνομαι ότι έχουν ήδη αλλάξει πολύ οι φατσούλες τους. Όσο για τα κορμάκια τους; Τα λιπάκια και οι διπλίτσες έχουν επιτέλους κάνει την εμφάνισή τους και έχουμε αλλάξει και μέγεθος πάνας, παρακαλώ.

Κι εγώ έχω αλλάξει πολύ. Από εκεί που είχα μια κοιλούμπα και περιφέρεια μέσης 135, τώρα έχω μια κοιλίτσα σαν 2 μηνών έγκυος. Ναι. Η κοιλιά μου δεν έχει γίνει επίπεδη και το 6pack φαίνεται ακόμα όνειρο καλοκαιρινό. Τα έχει αυτά η διδυμία. Έχω χάσει μεν τα κιλά της εγκυμοσύνης και άλλο 1. Αλλά το σώμα μου είναι διαφορετικό από πριν μείνω έγκυος. Το στήθος μου έχει μεγαλώσει για να προσφέρει γάλα σε δύο μωρά, αλλά τα πόδια μου με έναν μαγικό τρόπο έχουν αδυνατίσει όσο ποτέ.

Στους 3 μήνες, έχω επίσης προλάβει να συνειδητοποιήσω ότι μπορεί μεν κάποια στιγμή το σώμα μου να επανέλθει στα προ της εγκυμοσύνης δεδομένα του, η ζωή μου όμως όχι. Αφιερώνω στα δίδυμα όλο μου τον χρόνο και έχω αναλάβει εξ ολοκλήρου το μεγάλωμά τους, με τη βοήθεια μόνο του άντρα μου, όταν δεν είναι στη δουλειά. Τα θηλάζω και αυτό κάνει δύσκολη τη βοήθεια από κάποια γυναίκα, ακόμα κι απ’ τη μαμά μου. Κυρίως όμως είναι ότι έχουμε επιλέξει ως ζευγάρι να γίνουμε οικογένεια οι τέσσερίς μας, χωρίς άλλους να ανακατεύονται στη ζωή μας, στο σπίτι μας, στο νοικοκυριό και στις επιλογές μας. Όλο αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να βγούμε οι δυο μας, για ένα σινεμά στην τελική, όπου δεν θα μπορούσαμε ούτως ή άλλως να πάρουμε τα δίδυμα μαζί. Καλά καλά για να πάω στον μανάβη, πρέπει να πάω με το διδυμοκάροτσο. Άρα, να το. Η ζωή μου άλλαξε για τα καλά.

Το ήθελα φυσικά, αλλά, φυσικά, δεν είχα αντιληφθεί πριν γεννήσω κατά πόσο θα είμαι “δεμένη” στα παιδιά μου. Ευτυχώς, αυτό το “δέσιμο” είναι η βάση της διαπαιδαγώγησης που έχουμε επιλέξει. Γι’ αυτό και θηλάζω, γι’ αυτό και κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με εμάς. Γι’ αυτό τα παίρνω ένα-ένα στον μάρσιπο και κάνουμε μαζί τις δουλειές του σπιτιού. Γι’ αυτό και αυτά τα λόγια τα γράφω με ένα μωρό στην αγκαλιά (το άλλο κοιμάται). Γι’ αυτό κι έχω επιλέξει μια καριέρα που μου επιτρέπει να εργάζομαι από το σπίτι, για να μην στερηθούν τα μωρά μου την παρουσία της μαμάς τους. Γι’ αυτό και δεν θα βγούμε, δεν θα ταξιδέψουμε και δεν θα κάνουμε τίποτε χωρίς τα διδυμάκια μας, για όσο μας ανέχονται τελοσπάντων…

Δεν ξέρω βέβαια σε ποια φάση θα φρικάρω και θα θέλω να βγω για ένα ποτό. Ή να πάω σε ένα event από τα τόσα που με καλούνε, χωρίς τα μωρά μου.
Δεν ξέρω κιόλας αν θα αντέξω συναισθηματικά να τα αφήσω. Πέρα από μια φορά που είχα πάει στο φαρμακείο να κάνω το αντιγριππικό μόνη μου και έλειψα 30 λεπτά με την ψυχή στο στόμα, δεν τα έχω αποχωριστεί ποτέ. Θα μου πεις, κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό. Είναι όμως ακόμα τόσο μικράκια!

Προς το παρόν, κάνω τις εξωτερικές δουλειές με το διδυμοκάροτσο. Τις εσωτερικές δουλειές με τον μάρσιπο. Τη γυμναστική μου από την 6η ήδη εβδομάδα την κάνω στο δωμάτιο μαζί τους. Εντάξει, μόνο κοιλιακούς κάνω προς το παρόν, αλλά και στη 13η που θα ξεκινήσω pilates, πάλι στο σαλόνι θα είμαι… με το μόνιτορ.

Και μπορεί να είμαι ακόμα σοβαρά προσκολλημένη στα μωράκια μου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχω αφεθεί. Και τη γυμναστική μου κάνω όπως είπαμε, και τη μάσκα ομορφιάς μου μια φορά την εβδομάδα, και το μπάνιο μου κάθε μέρα, με peeling, κρέμες και όλα όσα χρειάζομαι για να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου και να μην αφήσω αυτή την αγορομάνα να γίνει ένα χάλι.

Και πάνω απ’ όλα, προσέχω τη διατροφή μου. Σαλάτες, φρούτα και ξηροί καρποί, όσπρια, κρέας και δημητριακά ολικής άλεσης, σπιτικά energy bars, protein balls και granola που φτιάχνω μόνη μου – είναι στο καθημερινό μου διατροφολόγιο, για να μην παχύνω, και κυρίως για να είμαι μια δυνατή διδυμομάνα, που μπορεί και θηλάζει τα μωρά της. Παραδέχομαι ότι εδώ βοηθάνε πολύ και οι σούπερ πολυβιταμίνες που παίρνω για τον θηλασμό.

Πώς είναι λοιπόν η ζωή με τα δίδυμα;

Δεν ξέρω ακόμη. Γιατί όσο είναι τόσο μικρά, αλλάζουν κάθε εβδομάδα συνήθειες και αλλάζουν και όλο τον ρυθμό του σπιτιού. Η καθημερινότητά μου τώρα έχει κάποιες σταθερές, αλλά δεν ξέρω για πόσο ακόμα. Όλα αλλάζουν συχνά, απότομα και έντονα με δίδυμα στο σπίτι – κι εμένα μ’ αρέσουν πολύ οι αλλαγές, γιατί μ’ αρέσει να εξελίσσομαι. Κι αν από εδώ και πέρα εξελίσσομαι μαζί με τα δίδυμα, αυτό μόνο τιμή και χαρά μου είναι.

Μαθαίνω τα μωρά, μαθαίνω να προσαρμόζομαι, μαθαίνω καλύτερα εμένα και τις δυνάμεις μου. Και ναι, τελικά ισχύει. Οι διδυμομάνες είναι οι πιο δυνατές μάνες!

 

 

 

 

Share

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

twenty − 14 =