Υπάρχει μεγάλη συζήτηση σχετικά με το τι είναι ευκολότερο, να κάνεις δύο παιδιά ή δίδυμα; Και ενώ η απάντηση στο τι είναι καλύτερο είναι (τουλάχιστον για μένα) ξεκάθαρη (τα δίδυμα), στο τι είναι ευκολότερο δύσκολα καταλήγει κανείς, μιας και εξαρτάται από το πόσο εύκολες είναι οι μονές κυήσεις μιας μαμάς, πόση διαφορά ηλικιακή έχουν τα παιδιά, πόσο εύκολα παιδιά είναι και πόση βοήθεια υπάρχει διαθέσιμη. Άραγε θα καταλήξω εξίσου εύκολα και στο συμπέρασμα για το αν είναι ευκολότερο να ταξιδεύεις με δίδυμα ή παιδιά διαφορετικών ηλικιών; Να δούμε..

 

Μισή Εμπειρία

Καταρχάς, ας συμφωνήσουμε ότι τα δύο παιδιά είναι πιο δύσκολα από το ένα, ειδικά όταν μιλάμε για μικρές ηλικίες.
Στη συνέχεια, ας συμφωνήσουμε ότι οι γονείς που έχουν ένα και μετά κάνουν άλλον ένα, είναι ήδη έμπειροι γονείς όταν γίνονται γονείς δύο παιδιών. Αντίθετα, οι γονείς διδύμων από ζευγάρι ξαφνικά γίνονται γονείς δύο μωρών.
Νομίζω επίσης θα συμφωνήσουμε ότι οι γονείς που ταξίδευαν με το πρώτο τους, είναι έμπειροι στα οικογενειακά ταξίδια και ίσως μάλιστα να έχουν ήδη κάμποσο εξοπλισμό για ταξίδια, όταν κάνουν το δεύτερο. Το οποίο δεύτερο, όσο είναι μωρό, απλά το βάζεις στον μάρσιπο και πας παντού. Κάτι που με δίδυμα δεν είναι καθόλου εφικτό.

 

Διπλά Έξοδα

Σίγουρα επίσης θα συμφωνήσουμε ότι τα έξοδα που έχουν τα δίδυμα είναι σίγουρα διπλά και μαζεμένα. Για την ακρίβεια, με το που γεννήθηκαν τα δικά μας, εμείς ξεπαραδιαστήκαμε. Είχαμε το κόστος της παραμονής τους στη ΜΕΝΝ, μαζί με την αγορά του διδυμοκάροτσου (είναι πιο ακριβά από τα μονά γενικά), 2 λίκνων, 2 κρεβατιών, ενός μαξιλαριού θηλασμού διδύμων (105 ευρώ, παρακαλώ), δύο καθίσματα αυτοκινήτου/αυγά, διπλές πάνες, διπλά ρουχαλάκια, διπλά σεντονάκια, διπλές πετσέτες, σελτεδάκια, μόμπιλα, κουκλάκια, 2 ριλάξ. Όλα διπλά. Και τα τυχόν μπουκάλια, γάλατα, πιπίλες κ.λπ. Και μετά από 6 μήνες, δύο καρέκλες φαγητού και διπλά όλα τα αξεσουάρ φαγητού. Και μετά από άλλους 6, 2 καινούργια πανάκριβα καθίσματα αυτοκινήτου που συχνά κοστίζουν πάνω από έναν μισθό.

Κάτι που δεν ξέρουν πολλοί είναι ότι οι δίδυμες κυήσεις είναι γενικά πιο δύσκολες. Το babymoon είναι τις περισσότερες φορές απαγορευτικό. Οπότε βάλε στο ξεπαράδιασμα, και την αποχή από τα ταξίδια λόγω εγκυμοσύνης και έχεις ξαφνικά ένα ζευγάρι που έχει καιρό να ταξιδέψει και ξαφνικά καλείται να ταξιδέψει με δύο μωρά. Και μετά τα αρχικά έξοδα τοκετού (συχνά και παραμονής στη ΜΕΝΝ ΔΥΟ μωρών) και νεογνών, έχει να αγοράσει δύο μονά ταξιδιωτικά καρότσια, 2 μάρσιπους και 2 ταξιδιωτικά παρκοκρέβατα. Ενώ παράλληλα έχουμε και το διπλό κόστος του παιδιάτρου κάθε μήνα.

Τώρα, προσθέστε σε αυτά τα έξοδα και τη βοήθεια. Γιατί πχ εμείς γιαγιά διατεθειμένη να φυλάει δύο μωρά/νήπια καθημερινά δεν έχουμε.

Στις περιπτώσεις δύο παιδιών διαφορετικών ηλικιών, αφαιρέστε από τα παραπάνω έξοδα… τα μισά. Γιατί είναι αρκετά πιθανό το σενάριο όταν μια οικογένεια κάνει ένα παιδί και μετά άλλο ένα, να αγοράζει συνολικά ένα λίκνο, ένα κρεβάτι, ένα ριλάξ, ένα κρεβάτι, ένα καλό καρότσι και ένα ταξιδιωτικό, ένα αυγό. Ναι, οι πάνες είναι κοινό έξοδο στις δύο περιπτώσεις που μελετάει αυτό το άρθρο. Αλλά το έξοδό τους απλώνεται σε διπλάσια χρόνια. Και ναι μεν σε κάποια φάση έχετε δύο καθίσματα παιδικά στο πίσω κάθισμα, αλλά το μικρό παιδί θα κληρονομήσει του μεγάλου σε αρκετές φάσεις.
Αφαιρέστε επίσης τα μισά… έσοδα, μιας και είναι συχνό φαινόμενο στις οικογένειες με δίδυμα και χωρίς βοήθεια, η μαμά να εγκατελείπει την εργασία της.

 

Διπλά Ζόρια

Όσο πιο μικρά είναι τα δίδυμα, τόσο πιο δύσκολο είναι. Δεν υπάρχει σύγκριση εδώ. Δύο ενήλικες, δύο μωρά. Κανείς δεν ξεκουράζεται. Πηγαίναμε ταξίδι και αλλάζαμε και οι δύο πάνες, ταϊζαμε και οι δύο από ένα μωρό, είχαμε αγκαλιά ο καθένας ένα μωρό, φορούσαμε στον μάρσιπο ο καθένας ένα μωρό, λούζαμε δύο μωρά, κοιμίζαμε δύο μωρά. Θήλαζα διαρκώς, τον ένα μετά τον άλλο ή ταυτόχρονα, άρα ο θηλασμός στον μάρσιπο εμένα πχ δεν με βόλεψε σε μικρή ηλικία, άρα ήμασταν καθηλωμένοι κάπου μέχρι να φάμε.
Αυτό αντίστοιχα δεν υπάρχει σε παιδιά διαφορετικών ηλικιών. Ένα μωρό θηλάζει με τη μαμά και το άλλο απασχολείται με τον μπαμπα΄ή μόνο του.

Όταν έρχονται τα ζόρικα δύο, δύο δίχρονα δίδυμα είναι απλά ΔΥΣΚΟΛΟ. Δύο πιθηκάκια να χοροπηδάνε στο αεροπλάνο, δύο νήπια με tantrum να μην θέλουν να κάτσουν για να απογειωθούμε, δύο παιδάκια να τιθασεύσουμε, δύο να απασχολήσουμε, δύο να θέλουν να θηλάσουν μπας και ησυχάσουν, δύο νήπια να κυνηγάμε στην παραλία, δύο μικράκια να πετάνε το πιάτο και το ποτήρι τους (γεμάτα φυσικά) στο πάτωμα κάθε εστιατορίου, σε δύο παιδιά να βάζουμε αντηλιακό/μαγιό/ρούχα, να αλλάζουμε πάνες κλπ.
Ούτε αυτό το έχουν οι γονείς με παιδιά διαφορετικών ηλικιών. Το μεγάλο παιδί είναι πιθανό να ντύνεται ήδη μόνο του, ίσως να μην φοράει πια πάνες, ξέρει ότι πρέπει να βάλει τη ζώνη του ή τέλος πάντων δεν θα σου βγάλει την ψυχή στην πτήση ή στην παραλία. Ακόμα κι αν ταξιδεύετε με ένα βρέφος και ένα δίχρονο (τι να πω, μπράβο), το ένα είναι πιθανό να έχει κοιμηθεί ή να θηλάζει ή να έχει ησυχάσει με μια πιπίλα όσο ο μπαμπάς προσπαθεί να πείσει το μεγάλο να κάτσει στη θέση του.

 

Διδυμοπαρέα

Ωστόσο, όσο κι αν παραπονιόμαστε εμείς οι διδυμογονείς, δεν παύουμε να έχουμε δύο παιδιά ίδιων ρυθμών. Θέλουν τα ίδια παιχνίδια, θα παίξουν και τα δύο στον παιδότοπο και σίγουρα στην ίδια αίθουσα, τρώνε τα ίδια φαγητά, οπότε πχ αλέθουμε για δύο, θηλάζουν και τα δύο, δεν υπάρχουν ζήλειες που η μαμά είναι με το μωρό (η μαμά βέβαια έχει λιώσει και με τα δύο, αλλά αυτό είναι άλλο). Και το κυριότερο, κάνουν καλή παρέα, μιλούν την ίδια γλώσσα, έχουν έναν δεσμό ανεπανάληπτο. Έχουν πάντα παρέα να παίξουν και συνεννοούνται στο παιχνίδι. Παίζουν τα παιχνίδια που έμαθαν στον παιδικό, τραγουδάνε και χορεύουν μαζί στα τραγουδάκια που μαθαίνουν στον παιδικό, βλέπουν τα ίδια προγράμματα στην τηλεόραση, φοράνε ίδιο μέγεθος ρούχα (βοηθάει στο packing). Είναι και οι δύο σε καρότσι (δεν ξέρω καν πώς το κάνετε να σπρώχνετε καρότσι και να κουβαλάτε και παιδί ταυτόχρονα). Και θα αποχαιρετήσουν μαζί το καρότσι. Στα 3 χρόνια, σταματήσαμε να ενδιαφερόμαστε για πάνες, στους 18 μήνες είχαμε ήδη δύο παιδιά που έτρωγαν μόνα τους, με πιρούνι, τα πάντα. Ήδη από 3 μηνών απασχολούνται μεταξύ τους, από 2+ ετών χωρίς ιδιαίτερη επίβλεψη, από 3 ετών δεν μας ζητάνε καν για να παίξουν. Kαι όπως είναι πιο εύκολη η προσαρμογή τους στον παιδικό (έχουν ο ένας τον άλλο), είναι εξίσου εύκολο να τους ξαμολήσεις μαζί στον παιδότοπο ή στην play area ενός εστιατορίου, ίσως και σε τυχόν kids club ξενοδοχείου. (Προφανώς, μιλάω για τα δικά μου δίδυμα. Κατανοώ ότι αυτά δεν μπορεί να ισχύουν για όλα τα δίδυμα αδέρφια).

 

Τα κάνουμε όλα διπλά και ταυτόχρονα, αλλά τουλάχιστον ξεμπερδεύουμε εκεί στα 3 έτη. Και μπορεί πια να πληρώνουμε 4 αεροπορικά, αλλά περνάμε επιτέλους ξανά καλά στα ταξίδια μας. Έχουμε ωραία παρέα (όπως όλοι οι γονείς), αλλά έχουν και αυτοί σε κάθε ταξίδι τον καλύτερό τους φίλο.
Αγοράσαμε διπλό όλο τον εξοπλισμό, αλλά τουλάχιστον χρησιμοποιήθηκαν όλα λίγο μιας και χρησιμοποιήθηκαν μόνο από ένα παιδί, και άρα τα πουλάμε σε καλή κατάσταση και άρα σε καλή τιμή.
Δεν έχουμε δεύτερη εγκυμοσύνη που πιθανό να μας (ξανα)καθηλώσει για καναδυό χρόνια ακόμα.
Και, όπως λένε, όσο μεγαλώνουν τα δίδυμα, κάνουν όλο και περισσότερη παρέα. Ανυπομονώ!

 

ΥΓ1: Το άρθρο αυτό δεν πιάνει καν τους φοβερούς και τρομερούς γονείς 3 ή 4 κ.λπ. παιδιών, τους γονείς τριδύμων, τους γονείς που μετά το πρώτο τους παιδί έκαναν δίδυμα ή όσους έχουν δύο ζευγάρια διδύμων. Είστε απίθανοι, απίστευτοι και εκπληκτικοί και σας σεβόμαστε, απλά.
ΥΓ2: Επίσης, δεν πιάνω καν στο στόμα μου εσάς που κάνατε δύο παιδιά με δύο εγκυμοσύνες σε 1 ή 2 χρόνια, με κάτι μήνες διαφορά δηλαδή.
ΥΓ3: Ούτε όσους γέννησαν πρόωρα, έζησαν τη ΜΕΝΝ έστω και για λίγο, είτε με το πρώτο είτε με το δεύτερο είτε με το μοναχοπαίδι τους.
ΥΓ4: Δεν αναφέρω επίσης το θέμα “επιλογή”. Ναι μεν συνήθως τα δίδυμα δεν είναι επιλογή, είναι κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να προετοιμαστούμε. Ενώ το δεύτερο παιδί μπορεί και να είναι, αλλά είναι τόσο αφηρημένο αυτό το ζήτημα, που δεν έχει νόημα να το θίξω εδώ.

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *