Πού μπορεί να χωρέσει μια μαμά λίγη άσκηση στην εβδομάδα της; (Με βλέπετε, δεν λέω “στη μέρα της”) Πώς μπορεί μια μαμά να βάλει λίγο πιο αθλητική κίνηση στη ζωή της; Πώς μπορεί μια μαμά να είναι σε (μια σχετική) φόρμα; Για την υγεία της πάνω απ’ όλα;

 

Διαβάστε επίσης
Πώς κάνω γυμναστική όσο μένουμε σπίτι
Πώς τρώμε όταν ταξιδεύουμε με τα δίδυμα
Πώς έχασα τα κιλά της δίδυμης κύησης;
Πώς έφτιαξα το σώμα μου μετά τον αποθηλασμό (και την καραντίνα)

 

 

Πώς χωράνε οι μαμάδες την άθληση στη μέρα τους;

Δεν υπάρχουν πολλές εύκολες λύσεις, δυστυχώς. Αλλά όσες μαμάδες είναι σοβαρές με την άθλησή τους, βρίσκουν τρόπους:

1. Πολύ πρωί. Πριν πάνε τα παιδιά στο σχολείο. Ξυπνάνε στις 5 το πρωί. Στις 7, έχουν τελειώσει με άθληση, ντους και πρωινό για όλους. Στις 8, φεύγουν για τη δουλειά και πάνε και τα παιδιά στο σχολείο. Aυτή η ώρα είναι τέλεια για γυμναστική μόνο στο σπίτι όμως. Εκτός αν πάτε αξημέρωτα σε 24/7 γυμναστήριο. Για τρέξιμο δεν το προτείνω, γιατί είναι σκοτάδι ακόμα. Είναι βάρβαρη ώρα, ωστόσο το να έχεις κάνει τη γυμναστική σου, να πας δουλειά και να έχεις το απόγευμα για σένα και την οικογένειά σου είναι τέλειο.

2. Αφού πάνε τα παιδιά στο σχολείο. Αυτό το έκανα εγώ όσο τα παιδιά πήγαιναν σχολείο και δεν είχα πολλή δουλειά. Γυρνούσα από το τρέξιμο στις 10:30, έκανα ντους, έτρωγα πρωινό και έπιανα δουλειά (δουλεύω από το σπίτι). Βολεύει επίσης μαμάδες που δουλεύουν απογεύματα ή βράδια ή πιάνουν δουλειά στις 10:00 (ένα γρήγορο workout 30 λεπτών χωράει εδώ) ή στις 12:00. Extra tip: το καλοκαίρι, αν μπορείτε πάτε γυμναστήριο αυτή την ώρα ή κάντε γυμναστική στο σπίτι, γιατί για τρέξιμο έχει ήδη πολλή ζέστη και ήλιο στις 9:00.

3. Κρατάει ο μπαμπάς ή η sitter ή η γιαγιά τα παιδιά το απόγευμα και πάω γυμναστήριο ή για τρέξιμο. Αυτό είναι το πρόγραμμά μου όσο τα παιδιά δεν πάνε σχολείο. Ή όταν πάνε μεν σχολείο, αλλά εκμεταλλεύομαι αυτό τον χρόνο για να δουλέψω. Το απόγευμα, παίρνω την ανάσα μου.

4. Κάτι που έχω σκεφτεί για το μέλλον: όταν τα παιδιά ξεκινήσουν κάποια δραστηριότητα το απόγευμα, να τα αφήνω και να πηγαίνω για τρέξιμο. Ιδανικά, να πηγαίνουν ποδόσφαιρο και οι δύο και όσο κρατάει η προπόνηση (1,5 ώρα, 3 φορές την εβδομάδα, το έψαξα), εγώ να τρέχω στο ίδιο γήπεδο.

5. Αργά το βράδυ, αφού πέσουν για ύπνο. Το έχω κάνει και αυτό για λίγο καιρό. Πήγαινα για περπάτημα με φίλες μαμάδες στο γήπεδο ή για βραδινό τρέξιμο. Δεν είναι η καλύτερή μου, αλλά από το τίποτε, ας βάλω λίγη υπερένταση στο βράδυ μου…

6. Όταν μεγάλωσαν λίγο και ξεκίνησαν να παίζουν πολλή ώρα μόνοι τους (μετά τα 3 έτη), ξεκίνησα πάλι τα home workouts (βλέπε παρακάτω). Με τα παιδιά στο σπίτι, έχω κάνει kick boxing, pilates, βάρη (έχω βαράκια από τον αδερφό μου και μια φάση της εφηβείας του), mutu system και crossfit από online videos.

 

Μην αγχώνεστε αν δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε από τα παραπάνω. Ειδικά αν έχετε μωρά/μωρό, δώστε στον εαυτό σας χρόνο να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. 

 

 

Πώς μπορούν οι μωρομάνες να κάνουν λίιιιγη γυμναστική;

Είχα δοκιμάσει αρκετά πράγματα.

1. Βοήθεια στο σπίτι για να καταφέρω να γραφτώ γυμναστήριο βρήκα όταν συμπλήρωσαν δύο ετών. Αλλά αν έχετε βοήθεια νωρίτερα, να την εκμεταλλευτείτε. Στις νέες μαμάδες χρειάζεται λίγο παραπάνω ο ελεύθερος χρόνος, γιατί νομίζουν ότι δεν τον αξίζουν ή ότι δεν τον χρειάζονται. Εμείς οι παλιές ξέρουμε ότι είναι must. To πότε θα πάτε γυμναστήριο, εξαρτάται από το πρόγραμμά σας. Αν είστε σε άδεια μητρότητας, μπορείτε να πάτε το πρωί, όταν τα παιδιά είναι στη βόλτα τους με τυχόν sitter/γιαγιά. Αν εργάζεστε, ας κρατήσει για 1 ώρα τα παιδιά ο μπαμπάς ή κάποιος, για να πάτε για ένα περπάτημα μόνες σας ή με παρέα, γυμναστήριο αν γίνεται, τρέξιμο αν το συνηθίζετε, το απόγευμα.

2. Προσωπικά, επειδή ήμουν σπίτι με τα δίδυμα χωρίς βοήθεια (που να εμπιστεύομαι), έκανα λίγες ασκήσεις όταν κοιμούνταν για μεσημέρι.

3. Σε κάποια φάση, όταν ήταν πολύ μωρά, έκανα Yoga τα σαββατοκύριακα μετά τον πρωινό θηλασμό, στο σαλόνι, όσο ξάπλωνε μαζί τους ο Κώστας. Όταν μια yoga έγινε παρέα με τις φωνές του Ορφέα, απλά σταμάτησα μια και καλή.

4. Η κύρια άσκησή μου όμως και αυτή που με κράτησε σε φόρμα όσο ήταν μωρά ήταν οι βόλτες με το διδυμοκάροτσο. Δύο καλοκαίρια, τους πήγαινα κάποιες μέρες και πρωί και απόγευμα και κάποιες μέρες πηγαίναμε και για hiking με τον Κώστα και τα μωρά στους μάρσιπους το βραδάκι, εκμεταλλευόμενοι τις μεγάλες μέρες. Η άσκηση δεν ήταν αυτοσκοπός βέβαια. Αυτό που επεδίωκα ήταν να είναι τα παιδιά έξω, στη φύση. Και γι’ αυτό κάναμε τόσες βόλτες, αφαιρώντας χρόνο τελικά από την προσωπική μου ζωή και τη δουλειά μου. Αλλά χαλάλι, περάσαμε πολύ πολύ ωραίες στιγμές!
Περπατούσα σίγουρα πάνω από 5 χιλιόμετρα κάθε μέρα επί 2 χρόνια, σε ανηφόρες, με το καρότσι, συνήθως με απώτερο σκοπό να αποκοιμηθούν. Αν κοιμούνταν στο καρότσι, πήγαινα σπίτι για να κάνω και μερικές ασκήσεις εδάφους. Όταν ήταν πολύ νεογέννητα, έκανα τις ασκήσεις δίπλα στα λίκνα τους, αμέσως μετά τον θηλασμό, έτοιμη για τον επόμενο.

5. Υπάρχουν ομάδες μαμάδων που οργανώνουν άθληση με το καρότσι στον δήμο τους με ειδική γυμνάστρια (το έχω δει στου Παπάγου, το είχα βρει και στα Βριλήσσια). Υπάρχει baby yoga, που μπορείτε να κάνετε μαζί με το μωρό σας. Υπάρχει personal training που μπορείτε να κάνετε μαζί με το παιδί σε γήπεδο ή σπίτι σας (το έχω δει στου Παπάγου). Υπάρχουν γυμναστήρια (πείτε μου πού) όπου υπάρχουν τις ίδιες ώρες προγράμματα για παιδιά, για να απασχοληθούν όσο η μαμά κάνει το workout της. Κάντε μια έρευνα στη γειτονιά σας, στον δήμο σας ή σε τοπικές ομάδες μαμάδων. Σίγουρα κάτι θα βρείτε, έστω στο διπλανό προάστειο.

6. Αν ήμουν runner πριν μείνω έγκυος, σίγουρα θα έτρεχα με το καρότσι και θα το γούσταρα πολύ να έχει συμβεί. Το είχα δοκιμάσει λίγο και ήταν πολύ ευχάριστο, αλλά στη γειτονιά μου ζορίστηκα με τις ανηφόρες και κόντεψε να μου φύγει το καρότσι στις κατηφόρες. Αν ήμουν όμως runner, θα έτρεχα σε γήπεδο ή αλλού, με το καρότσι μου και τα μωράκια μου και θα ήταν δύσκολο και φανταστικό.

 

 

Πώς μπορεί μια μαμά που δεν αθλείται να βάλει λίγη κίνηση στη ζωή της;

Αντιλαμβάνομαι ότι για κάποιες μαμάδες τίποτε από τα παραπάνω μπορεί να μην είναι εφικτό, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Δεν έχουμε όλες ίδιο πρόγραμμα, ίδιο σώμα, ίδιες αντοχές. Υπάρχουν ωστόσο κάποιοι τρόποι να δουλέψουμε τους μυς και την καρδιά μας καθημερινά, που τους εφαρμόζω εδώ και πολλά χρόνια, ειδικά τις περιόδους που για χ ψ λόγους δεν έχω χρόνο για γυμναστική:

1. Δεν παίρνω ποτέ ασανσέρ. Στο πρώτο μου σπίτι στη Σουηδία, έμενα στον 5ο όροφο και ακόμα κι όταν κουβαλούσα ψώνια, δεν έπαιρνα το ασανσέρ. Στο σπίτι μου τώρα, έχω το στεγνωτήριο στο υπόγειο, δύο ορόφους κάτω, και ανεβοκατεβαίνω με τις σκάλες, φορτωμένη. Στο μετρό, δεν παίρνω ούτε καν τις κοιλιόμενες. Στο βιβλίο Sisu για την ανθεκτικότητα των Φινλανδών στις κακουχίες της ζωής (βλ. δυο μέτρα χιόνι έξω απ’ την πόρτα σου και πάνω στ’ αμάξι σου κάθε πρωί), είχα διαβάσει ότι αυτό για αυτούς είναι τρόπος ζωής: να σπρώχνουν τον εαυτό τους να καταφέρει ό,τι το μυαλό τους θεωρεί ακατόρθωτο εκείνη τη στιγμή: δεν αντέχω, είμαι κουρασμένη, αλλά θα πάρω τις σκάλες.

2. Περπατάω με κάθε ευκαιρία. Πήγαινα τα παιδιά στον παιδικό με το καρότσι επί δύο χρόνια, 20 λεπτά να πάμε και 20 να γυρίσω το πρωί και άλλο τόσο το απόγευμα. Παρκάρω το αυτοκίνητο μακριά επίτηδες. Αν υπάρχει βολική συγκοινωνία (προ covid), την προτιμώ ακόμα και με το διδυμοκάροτσο, για να περπατήσω. Κάνω όλες μου τις δουλειές με τα πόδια. Και αν είναι κάπως πιο μακριά ο προορισμός μου…

3. … χρησιμοποιώ το ποδήλατο για τις μετακινήσεις μου. Ίσως μια από τις καλύτερες αγορές μου. Ζω σε προάστειο χωρίς ποδηλατόδρομους και παρ’ όλ’ αυτά, με βολεύει σε πολλές περιπτώσεις, ειδικά για να πάω στο δίπλα προάστειο. Αν είχα ένα παιδί, θα είχα γλιτώσει το διδυμοκάροτσο και τα ζόρικα χρονοβόρα πήγαιν’ έλα στον παιδικό, προφανώς και το χρονοβόρο παρκάρισμα του αυτοκινήτου, δέσε-λύσε το παιδί. Αυτή η λύση δεν είναι καλή αν δεν είστε έστω λίγο fit, εκτός αν μένετε σε περιοχή χωρίς ανηφόρες, οπότε και τη θεωρώ ιδανική.

4. Σε τρεις φάσεις της ζωής μου, δεν μπορούσα να κάνω καμία άσκηση. Στην εγκυμοσύνη μου, απολύτως τίποτε, ούτε περπάτημα. Σε φάση τραυματισμού, μόνο φυσιοθεραπεία και καθόλου ή ελάχιστο ελαφρύ περπάτημα. Σε αυτές τις φάσεις, ακολούθησα ειδική διατροφή (με διατροφολόγο), με έξτρα πρωτεΐνη και σχεδόν καθόλου υδατάνθρακες. Αυτή η διατροφή με κράτησε υγιή και με βοήθησε να μην ατροφήσουν οι μυς μου. Μια μαμά πάντως σίγουρα χρειάζεται υδατάνθρακες στην καθημερινότητά της. Οπότε αν δεν έχετε δυνατότητα και χρόνο για καμία άλλη κίνηση μέσα στη μέρα σας, πέρα από το σπίτι, τα παιδιά και το μαγείρεμα, μιλήστε με διατροφολόγο. 

 

 

Τι άσκηση μπορεί να κάνει μια μαμά;

Ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι την κάνει να ξεφεύγει. Αρκεί να της αρέσει, να κερδίζει λίγο χρόνο για τον εαυτό της και να κάνει κάτι καλό για το σώμα της. Προσωπικά, εφόσον δοκίμασα ένα σωρό είδη άσκησης, έχω καταλήξει στα εξής συμπεράσματα:

1. Το περπάτημα δεν έχει το αθλητικό αποτέλεσμα που θέλω. Χρειάζεται πολλή ώρα για να κάψω λίπος ή να γυμναστώ ουσιαστικά και, μετά τις βόλτες με το διδυμοκάροτσο, δεν έχω τόσο χρόνο.

2. Το pilates θέλει προσοχή. Αν έχετε διάσταση κοιλιακών μετά την εγκυμοσύνη, βασικά δεν πρέπει να κάνετε pilates.

3. To yoga είναι τέλειο, αλλά χρονοβόρο αν θέλετε κάψιμο θερμίδων. Ωστόσο, η ισορροπία και η ρύθμιση της αναπνοής είναι κάτι που χρειάζεται κάθε μαμά. Και κάθε άνθρωπος. Το αγαπώ και κάποια στιγμή θα ήθελα πολύ να ξανακάνω.

4. Τα χορευτικά aerobics και οτιδήποτε απαιτεί από μένα να μάθω βήματα, δεν τα μπορώ από μικρή. Από τότε που έγινα μαμά, είδα ότι τελικά δεν έχω μυαλό ούτε για το kick boxing, που ήταν επί 15 χρόνια το άθλημά μου. Ούτε για τους συνδυασμούς κινήσεων του crossfit.

5. Το mutu system είναι απαραίτητο αν έχετε διάσταση κοιλιακών ή και πρόπτωση. Είναι επίσης πολύ ωραία άσκηση, μπορείτε να την κάνετε παντού και δεν κρατάει πολλή ώρα. Δείτε περισσότερα για τη δική μου εμπειρία με τη διάσταση, το mutu και άλλα εδώ.

6. Προσωπικά και προς το παρόν, έχω καταλήξει στο τρέξιμο, αλλά καταλαβαίνω πως δεν είναι για όλους. Υπόψιν όμως ότι υπάρχουν πάρα πολλές μαμάδες runners στην Ελλάδα, που τρέχουν μαραθώνιους μάλιστα. Υπόψιν επίσης ότι πρώτη φορά μου αρέσουν τόσο τα πόδια μου, ότι έχω κάψει κάθε λίπος στην κοιλιά και ότι αισθάνομαι τέλεια όλη μέρα κάθε φορά που σπάω τα ρεκόρ μου. Επίσης είναι η πιο απλή αερόβια (χωρίς συνδυασμούς κινήσεων ή χορογραφία), η πιο οικονομική (χωρίς συνδρομή ή εξοπλισμό) και η πιο ταξιδιάρικη άσκηση που έχω κάνει.
Σε αυτή μου την προσπάθεια, σύμμαχός μου είναι το ρολόι Garmin (έχω το Vivomove S3), το οποίο καταγράφει όλη μου την προπόνηση με κάθε λεπτομέρεια.

 

 

Πώς μπορεί μια μαμά να αθληθεί όσο ταξιδεύει με τα παιδιά;

Διαβάστε επίσης:
Γιατί πήγαινα για τρέξιμο φέτος στα ταξίδια μας

Το ιδανικότερο είναι το πρωινό ξύπνημα για τρέξιμο ή για χρήση του γυμναστηρίου του ξενοδοχείου.
Αν αυτό δεν χωράει με τίποτε, φροντίστε να περπατήσετε πολύ μες στη μέρα, κάθε μέρα. Αν τα παιδιά δεν είναι σε ηλικία που περπατάνε πολύ ή που κάθονται στο καρότσι, μπορείτε σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις να νοικιάσετε ποδήλατο με καρότσι.
Στα καλοκαιρινά σας ταξίδια, κολυμπήστε λίγο παραπάνω (ακόμα κι αν το παιδί σας όσο κολυμπάτε φωνάζει “μαμά, μαμά, μαμά, μαμά, μαμά”). Περπατήστε λίγο παραπάνω. Πεζοπορήστε. Ναι, με τα παιδιά.
Στα χειμερινά κλπ ταξίδια σας, βρείτε μονοπάτια για πεζοπορία και αποφύγετε το αμάξι όσο μπορείτε για τις μετακινήσεις σας από το κατάλυμα στο χωριό κλπ.

 

 

Εσείς πώς καταφέρνετε να είστε έστω και λίγο σε φόρμα;

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *