Άλλες χρονιές, το άρθρο μου ανασκόπησης είχε ταξίδια, εγκυμοσύνες, τοκετούς και άλλες υπέροχες εμπειρίες ζωής. Το 2020 είναι δυστυχώς για όλους μια δύσκολη χρονιά, δυστυχώς ιστορικής σημασίας. Ακόμα και όσοι έγιναν γονείς φέτος για πρώτη φορά, θα έχουν να λένε για το πόσο μη αναμενόμενη εμπειρία ήταν. Προφανώς λοιπόν, το 2020 είχε και τα καλά του – και με αυτά θα ξεκινήσω! Ακολουθούν όμως τα κακά και τα άσχημα, να ξέρετε…

 

Τα καλά

Μείναμε σπίτι πολύ. Γλιτώσαμε αρκετό τρέξιμο καθημερινότητας: άντε να ξυπνήσουμε και να ετοιμαστούμε να φύγουμε 4 άτομα. Άντε να γυρίσουμε, να μαζέψουμε, να φάμε κλπ. Αντί για 9-10 μήνες, όλο αυτό το ζήσαμε μόλις 4-5 μήνες.

Ξεκουραστήκαμε. Ζήσαμε τα παιδιά μας χωρίς άγχος. Περάσαμε περισσότερη ώρα μαζί τους, κάναμε περισσότερες αγκαλιές. Πήγαμε περισσσότερες βόλτες στη φύση, φάγαμε περισσότερο σπιτικό φαγητό, μαγειρέψαμε μαζί περισσότερο και σίγουρα χωρίς καμία πίεση χρόνου. Ο χρόνος ήταν με το μέρος μας φέτος, αυτό είναι σίγουρο. Και μιλάω για εμάς, που δεν είχαμε δικούς μας στις ΜΕΘ.

Έμαθα να μαγειρεύω καθημερινά και να οργανώνω γεύματα, κάτι που μου χρησίμευσε από Σεπτέμβρη που ξεκίνησαν νηπιαγωγείο.

Και το κυριότερο, με την Ελλάδα να μπαίνει νωρίς σε αυστηρό lockdown τον Μάρτη, καταφέραμε να ταξιδέψουμε το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο, χωρίς να κολλήσουμε κορωνοϊό. Πήγαμε στο Κυπαρίσσι, στη Λευκάδα, στα Τζουμέρκα, στο Καρπενήσι και στα Άγραφα και στα links μπορείτε να δείτε και τα σχετικά άρθρα.

Ο φόβος του κορωνοϊού με έστειλε από το γυμναστήριο στο γήπεδο, να αναζητώ καινούργιο τρόπο άθλησης εκτός σπιτιού για να περνάω χρόνο μόνη. Έτσι, ανακάλυψα και αγάπησα το τρέξιμο, που μου δίνει ανάσες και στο δεύτερο lockdown.

Kάναμε οικονομία. Χωρίς ταξίδια στο εξωτερικό για έναν χρόνο (και βάλε, φαίνεται). Χωρίς βενζίνη και γενικά μετακινήσεις στο πρώτο lockdown. Χωρίς συνδρομές στο γυμναστήριο, δραστηριότητες, ιδιωτικό σχολείο (το αποφύγαμε και φέτος φοβούμενοι ότι θα γίνει lockdown και θα πληρώνουμε μάταια). Χωρίς αγορές ρούχων για εμάς και τα παιδιά, μιας και είμαστε κλεισμένοι σπίτι συνολικά 4+ μήνες. Παραπάνω από μία σαιζόν. Μπορεί να είχαμε λιγότερα εισοδήματα φέτος, μπορεί και όχι. Αλλά είχαμε σίγουρα λιγότερα έξοδα.

Διαβάσαμε πολύ. Πήραμε πολλά βιβλία, παίξαμε πολλά παιχνίδια. Είχαμε χρόνο να ασχοληθούμε με τα παιδιά, ο Γιώργος επιτέλους ησύχασε και άφησε την πάνα, ο Ορφέας το γιογιό. Και πήγαν προνήπιο κύριοι.

Απολαύσαμε τη βεράντα μας και την έφτιαξα πιο ωραία από ποτέ. Έγινε καταφύγιο από τέλη Μάρτη μέχρι και Οκτώβρη. Απολαύσαμε για πρώτη φορά και τον καταπράσινο κήπο της πολυκατοικίας μας.

Και με την τηλεκπαίδευση (που έχω κράξει σε προηγούμενο άρθρο), βάλαμε μια παιδαγωγό στο σπίτι μας, μέσα από την οθόνη μας. Μια παιδαγωγό που τα παιδιά ξέρουν και αγαπούν. Και μας έμαθε πολλά. Μας έμαθε να κάνουμε χειροτεχνίες (σόρυ κιόλας, αλλά δεν το έχω και δεν είχαμε κάνει ποτέ). Μας υπέδειξε ενδιαφέρουσες δραστηριότητες online. Μάθαμε επιτέλους τι κάνουν τα παιδιά στο προνήπιο (δεν τους παίρνω κουβέντα κατά τα άλλα).

 

Τα κακά μπορείτε να τα δείτε εδώ και τα άσχημα έρχονται αύριο 😉

 

Εσείς τι θετικά βρίσκετε σε όλη αυτή την κατάσταση;

 

 

 

2 Replies to “2020: Τα Καλά…”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *