Επειδή σε κάθε αρνητικό οφείλουμε να βρίσκουμε και καλά, η ανασκόπησή μου για τη χρονιά που πέρασε ξεκίνησε με αυτά, χτες. Σήμερα, συνεχίζω με τα κακά και όπως καταλαβαίνετε, θα ακολουθήσουν και τα άσχημα…
Τα κακά επέλεξα να αφορούν θέματα οικογενειακά, ταξιδιωτικά, προσωπικά, όπως και τα καλά. Τα άσχημα, όπως θα δείτε αύριο, αφορούν τον κόσμο όλο.

 

Δείτε επίσης
2020: Τα Καλά…
2020: … Και Τα Άσχημα

 

Τα κακά

Φοβηθήκαμε στο πρώτο lockdown, που μειώθηκε ο όγκος της δουλειάς μας και άρα το εισόδημά μας. Πιεστήκαμε που δεν είχαμε τι να κάνουμε τα παιδιά επειδή έκλεισε το σχολείο. Και άλλο τόσο τα χάσαμε, όταν χρειάστηκε στο δεύτερο lockdown να δουλεύουμε κανονικά και παράλληλα να κάνω τηλεκπαίδευση.

Το κλείσιμο των σχολείων ήταν το χειρότερο για εμάς. Για εμάς δηλαδή που είμαστε υγιείς και που τα εισοδήματά μας δεν επλήγησαν τελικά πολύ. Όχι τόσο επειδή δεν έχω πια ελεύθερο χρόνο να εργαστώ, μιας και είμαι συνέχεια με τα παιδιά. Όσο για τον χρόνο των παιδιών έξω, με συνομήλικους, με παιδαγωγούς και παιδεία που στερούνται εδώ και τόσους μήνες. Δεν μπορώ να αναπληρώσω εγώ όλα αυτά, ακόμα κι αν δεν εργάζομαι, ακόμα κι αν δεν χρειάζεται να μαγειρεύω, ακόμα κι αν τους αφιερώσω όλον μου τον χρόνο.

Τα παιδιά μου πήγαν για 2η χρονιά σχολείο το 2019-2020 και είχαμε επιτέλους αρχίσει να πηγαίνουμε σε παιδότοπους και σε εστιατόρια με παιδική γωνιά – μιας και είχαν περάσει τις ιώσεις του παιδικού.
Ήταν 3,5 όταν ξεκίνησε το πρώτο lockdown και σε τέλεια φάση για να επισκεφτούμε μουσεία και γκαλερί τέχνης.
Τα ταξίδια μαζί τους είχαν γίνει επιτέλους ευχάριστα και απολαυστικά, αντί για ζόρικα και ολίγον τι βασανιστικά που ήταν έναν χρόνο πριν το lockdown.

Έτσι, είχαμε κλείσει Ορεινή Αρκαδία τέλη Μάρτη και Βαρσοβία το Πάσχα, ακυρώθηκαν όλα – τα λεφτά από τα αεροπορικά δεν μας έχουν επιστραφεί ακόμα. Είχα press trips κανονισμένα για Κεφαλονιά τον Μάιο, Σκωτία τον Ιούνιο, Λαπωνία τον Ιούλιο, Ιορδανία τον Νοέμβρη – φυσικά δεν έγιναν ποτέ. Είχαμε κλείσει διαμονές για το αυγουστιάτικό μας ταξίδι οδικώς Αθήνα-Αλβανία-Μαυροβούνιο-Κροατία-Σερβία-Βόρεια Μακεδονία-Αθήνα. Ευτυχώς, με δωρεάν ακυρωτικά.

Θα ήταν μια χρονιά γεμάτη ερεθίσματα για τα παιδιά μας και απίθανες εμπειρίες για εμάς μαζί τους. Ερεθίσματα που δεν ξέρω πώς θα αναπληρώσουμε και πότε, γιατί αισθάνομαι ότι μια ολόκληρη ηλικία απλά πάει χαμένη. Μακάρι όχι άλλη.

 

Τα άσχημα του 2020 θα δημοσιευτούν αύριο.

 

Για εσάς, ποια ήταν τα κακά του 2020; Πόσα ταξίδια ακυρώσατε; Συνεχίσατε να εργάζεστε; Πώς αισθάνεστε για το μέλλον των παιδιών σας;

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *