Μια ζωή Ταξίδι!

H Mάρω Κουρή ταξιδεύει ασταμάτητα φωτογραφίζοντας… από τη Νέα Ζηλανδία, την Κίνα και την Αυστραλία, μέχρι το Πράσινο Ακρωτήρι, την Ιαπωνία, την Τανζανία κι από εκεί στην Ελλάδα και την Κύπρο, οι φωτογραφίες της με ταξιδεύουν και με εμπνέουν να ταξιδέψω κι εγώ άλλο τόσο!
Μίλησα με τη φωτορεπόρτερ και έμαθα τα καλύτερα ταξιδιωτικά tips από την πιο έμπειρη και ανοιχτόμυαλη ταξιδιώτισσα που ξέρω!

Estonia, The new face of Tallinn Little girl outside her school in Kalamaja. A poor suburb with beautiful wooden houses, where in recent years, nouveaux-riche and celebrity citizens have bought properties to renovate and live in.
Estonia, Tallinn

Ποιο είναι το ταξίδι σου στη φωτογραφία και το ρεπορτάζ;
Πάντα θελα να ζήσω έντονα και γρήγορα. Άδραττα κάθε ευκαιρία για ταξίδι και εργασία. Δεν με κούραζαν ούτε με φόβιζαν οι δυσκολίες των ταξιδιών. Και έτσι γύρισα τον κόσμο. Από τον Λίβανο, την Παλαιστίνη και το Ισραήλ, κι από εκεί στην Αίγυπτο, τις Ινδίες, το Μπαγκλαντές, την Τυνησία, τη Μαλαισία, την Αιθιοπία, τη Νότια Αφρική… ταξίδεψα με καμήλες, αεροπλανάκια, λεωφορεία που το Lonely Planet συμβουλεύει να αποφεύγεις! Και εργάζομαι ασταμάτητα, χωρίς ωράριο… γνώρισα τόσο διαφορετικούς ανθρώπους, και το ένα ταξίδι έφερνε το άλλο.

Ποια είναι η πρώτη σου δουλειά;
Ένα ρεπορτάζ για τους αντάρτες του Κιλελέρ. Δεν θα ξεχάσω έναν πολεμιστή που δάκρυσε κάτω από την ξακουστή γέφυρα. Έπαιζε φυσαρμόνικα, φορούσε τραγιάσκα κι ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Η εικόνα αυτή έγινε εξώφυλλο στην Ελευθεροτυπία, κι επειδή την κρόπαραν διαμαρτυρήθηκα. Πρέπει να ήταν το 1992. Τότε, συνέταξα ένα “συμβόλαιο” που έδινα σε όποιο έντυπο έδινα slides, που δέσμευε στη δημοσίευση όλου του κάδρου. Είχα μάλλον κότσια, αλλά οι άνθρωποι του Τύπου το σεβάστηκαν. Τώρα πλέον αυτά ειναι δεδομένα.

China, The many faces of Beijing.
China, Beijing
Cairo:Life in the dead city.Sharia El Afifi avenue. Old mosques, nargile and coffee shops, and the tap water for the families who live just above the dead. Mini-buses, taxis, and gharries carried by horses provide the main transportation in a city that expands for six km in the south - east region of medieval Cairo.
Πόλη μέσα σε νεκροταφείο του Καΐρου

Και η συνέχεια;
Ήμουν στην τρίτη χρονιά φοιτήτρια στη Focus, όταν ακολούθησα τον δάσκαλό μου (στο still-life τότε) Μάσσιμο Πιτσόκαρο σε ένα άσραμ στην Ινδία. Η Ινδία ήταν το όνειρο που είχα από παιδί.  Συντονίστηκα με τους ανθρώπους στην Ινδία, και ακόμη συμβαίνει το ίδιο. Με γοητεύει η πνευματικότητα των ανθρώπων. Για ένα μήνα, φωτογράφιζα γυρίζοντας πολλά χωριά. Πίσω στην Αθήνα, ένας φίλος μού πρότεινε να δείξω το υλικό μου στο Marie Claire. Έγραψα  άρθρο για την άγνωστη, μη τουριστική Ινδία στο Πουταπάρτι, τους πιο ψηλούς καταρράκτες δυτικά, για ένα πανέμορφο ψαροχώρι, το Μπετούλ που ήταν πορτογέζικη αποικία…
Όταν τότε εισέπραξα τα πρώτα χρήματα, αποφάσισα ότι αυτή ειναι η εργασία που μου δίνει ευτυχία! Και συνέχισα να ταξιδεύω, αρχικά σε μέρη όπου είχα φίλους κςι γνωστούς. Στη Φολέγανδρο, όταν δεν είχε καν δρόμους, κοιμόμασταν σε μια ταράτσα. Πήγα στη Βενετία να φωτογραφίσω το Καρναβάλι, στην Πράγα το βράδυ του χωρισμού της πρωην Τσεχοσλοβακίας. Και μετά δημοσίευσα τα θέματα στις εφημερίδες και στα περιοδικά. Μέσα σε λίγα χρόνια, άρχισαν οι αναθέσεις αποστολών. Πράσινο Ακρωτήρι, Νέα Ζηλανδία, Ιαπωνία, Κίνα. Οταν τέλειωνε η μια αποστολή, δεν επέστρεφα, έστελνα τις εικόνες και το άρθρο και εκμεταλλευόμενη την παρουσία μου εκεί, συνέχιζα με περισσότερα θέματα, στην ίδια χώρα, ή σε κάποια κοντινή. Πχ μετά την Νότια Αφρική, πήγα στην Αιθιοπία…

Και πώς επέλεγες θεματολογία;
Όταν θες να εξερευνήσεις  μια χώρα και να μάθεις, να δεις όσα περισσότερα μπορείς, δεν είναι δύσκολο να βρεις θέματα. Είναι ο ενθουσιασμός του άγνωστου.
Κυνηγάω τα μη τουριστικά. Τα παρθένα μέρη μιας χώρας. Που είναι ακόμη πιο όμορφα. Συνήθως, όταν “αξιοποιείται” μια περιοχή, δεν γίνεται με ιστορικούς, αισθητικούς ή πολιτιστικούς σκοπούς. Γίνεται για τα χρήματα, με αποτέλεσμα την καταστροφή του τοπίου.

Estonia, The new face of Tallinn Just before landing at Tallinn's airport, panoramic view of the sunshine city.
Estonia, Tallinn
Egypt, Cairo:Life in Dead City In the center of Segida Nafisa cemetery life never ends.... Seventeen year old Samar says: "I live just above a couple of scientists", and she runs to her trackman fiance
Ζώντας μέσα σε νεκροταφείο του Καΐρου
Capo Verde, Sal, Santa Maria beach full of natives, six o' clock in the morning
Capo Verde

Tι δουλειές κάνεις συνήθως;
Κοινωνικά θέματα. Με αφήνει αδιάφορη η περιγραφή. Ως φωτορεπόρτερ, έχω καθήκουν να μπαίνω βαθιά στον καρπό του θέματος, στη ζωή και την καθημερινότητα ενός ανθρώπου που αντιπροσωπεύει την κοινωνία του.

Ταξιδεύεις, φωτογραφίζεις. Tι αγαπάς παραπάνω;
Όταν ταξιδεύω και φωτογραφίζω, χάνομαι ανάμεσα στις ζωές των ανθρώπων και στους τόπους τους, στο φως του ήλιου και της σελήνης, στα μονοπάτια και στις θάλασσες, γίνομαι στιχάκι ποιήματος. Ποια είναι η μεγάλη μου αγάπη; Να κρατάω σημειώσεις τα στιγμιότυπα και να αιχμαλωτίζω τα συναίσθηματα  μέσα από τον φακό μου.

Ποια είναι τα πιο όμορφα ταξίδια για σένα;
Τα ελληνικά νησιά για διακοπές και τα Rainbow Gatherings.
Για ρεπορτάζ, με συναρπάζει η Αφρική – είναι κορυφαίος προορισμός κοντά στις φυλές των ιθαγενών. Εκεί, μέχρι στιγμής δεν μπορώ να κάνω διακοπές. Δεν μπορώ να μη σηκώσω τη μηχανή εντρυφώντας στα άδυτα μιας φυλής για παράδειγμα.

Capo Verde. Santo Antao. Paul football natural field nearby beach
Capo Verde
Greece, North Aegean, Fournoi, Kamari beach
Φούρνοι Ικαρίας

Και ποιες είναι οι πιο δυνατές ταξιδιωτικές σου εμπειρίες;
Παρατηρώντας τον κόσμο μέσα από τις ζωές των γυναικών. Ονειρεύομαι να ετοιμάσω ένα βιβλίο κάποτε με τις ιστορίες τους. Θέλω να καταγράψω τη θλίψη των γυναικών του κόσμου, αυτών που δεν έχουν δικαίωμα στη μοίρα τους. Είναι ένα καθαρά γυναικείο φαινόμενο.
Κάθε γυναίκα που γνώρισα στα ταξίδια μου ήταν μια δυνατή εμπειρία. Θυμάμαι νεαρές έτοιμες να παντρευτούν, μέσα στα ωραία τους στολίδια, αλλά έξω από αυτό που ζουν εκείνη τη στιγμή, να μην το νιώθουν. Και αυτό είναι που αποτυπώνεται στη φωτογραφία.

Δώσε μας μερικά tips για τα ταξίδια off the beaten path;
Αξίζει να ακολουθήσεις τους ταξιδιωτικούς οδηγούς Lonely Planet.
Για την Ελλάδα, μπορείς να συμβουλευτείς τα άρθρα που γράφαμε για πολλά χρόνια στον οδηγό “Ανακαλύψτε – Εξερευνήστε την Ελλάδα”, με μυστικά όπως, πού θα απολαύσετε την καλύτερη ομελέτα, μέρη για ψάρεμα ή μέρη για ορειβασία, πού θα κοιμηθείτε φτηνά υπό τους ήχους μουσικής jazz…
Ακόμα καλύτερα, να ταξιδέψεις χωρίς οδηγό. Ψάξτε μόνοι σας και δημιουργήστε τον δικό σας οδηγό. Να χαθείτε, να αφεθείτε. Να ζήσετε τη χώρα, χωρίς καν χάρτη!

Και tips για τα ταξίδια χωρίς δυσκολίες;
Μα η χάρη του ταξιδιού είναι οι δυσκολίες του και μάλιστα οι απρόβλεπτες. Το tip είναι να τα αντιμετωπίζεις όλα με χιούμορ!
Θα καθυστερήσει το λεωφορείο, ατελείωτες ώρες. Θα έρθει η νύχτα, αλλά θα είσαι μέσα σε ένα παζάρι που δεν κοιμάται ποτέ, μέσα σε ένα χωριό χωρίς ρεύμα, όπου οι πωλητές σε κερνάνε τοπικά φρούτα στο φως του λυχναριού υγραερίου…
Θα χάσεις το καράβι, θα βρεθείς χωρίς διαμονή, χωρίς χρήματα…
Στις πόλεις της Ασίας, θα περιπλανηθείς, θα δεις τον οδηγό του ρίκσο, 15 ετών, να τρέχει σαν τρελός. Χιούμορ και σπιρτάδα! Αυτό χρειάζεται.
Και σεβασμό στους ανθρώπους που σε φιλοξενούν στη χώρα τους. Έχω δει κακομαθημένους που κάνουν συνέχεια κριτική. Τότε, γιατί έρχονται; Γιατί ταξιδεύουν;

Greece, North Aegean,Fournoi, Psili Ammos beach
Φούρνοι Ικαρίας
Greece, Mytilini. The erotic atmosphere of Greek islands is famous all over the world. So, that many visitors find their life companion. Besides, in Mytilini was born and lived the ancient poetess who praised Love:Sapfo
Μυτιλήνη

Τι παίρνεις στη βαλίτσα σου;
Παλιά το μόνο που με ένοιαζε ήταν τα φιλμάκια μου, τα τραβηγμένα εννοείται! Γι’ αυτό και δεν κουβαλώ τίποτε άλλο, παρά ένα μικρό σακίδιο πλάτης με 1-2 παντελόνια που τα πετάω και παίρνω καινούργια από το παζάρι αν χρειαστεί. Και τον φωτογραφικο μου εξοπλισμό, που έχει ένα βάρος. Πάντα δύο μηχανές, πολλές αλλά μικρές σε χωρητικότητα κάρτες και το ΚΕΦΙ.

Ποια είναι τα ταξιδιωτικά σου όνειρα;
Η Ινδία, η Αφρική – με ανοιχτό εισιτήριο.
Τα καλέσματα από τους Ινδιάνους στο Μεξικό
Να χαθώ.
Η  ελληνική φύση.
Η συντροφικότητα, η μουσική και ο χορός.

Ταξιδέψτε με τις εικόνες της Μάρως Κουρή στον υπέροχο κόσμο μας!
Ανακαλύψτε τον κόσμο του Φωτορεπορτάζ με τη Μάρω, παρακολουθώντας τα σεμινάριά της στο εργαστήριο Φωτογραφικών Σπουδών Όραμα

Ετοιμάσου κι εσύ για τα ονειρεμένα ταξίδια σου, με τα προϊόντα που θα αγαπήσεις, εδώ!

Woman traditional dressed with suitcase on a donkey
Τυνησία
COX'S BAZAR In the world's longest natural sandy beach Cox's Bazar in Bangladesh, an Islamic society, neither men nor women Ðof courseÐ are allowed to wear swimsuits.
Μπαγκλαντές
East coast, Ruatoria maori most habbited town.Tuparoa Bay with rainbow Man with ski board. New Zealand, Australasia ©Maro Kouri/IML Image Group
Νέα Ζηλανδία
East Coast, on the sacred mountain Hikurangi, maori people say 'hallo', nose to nose. A day before the Millenium. New Zealand, Australasia ©Maro Kouri/IML Image Group
Νέα Ζηλανδία
East cape. Ruatoria maori most habbited town. Little fisherman. New Zealand, Australasia ©Maro Kouri/IML Image Group
Νέα Ζηλανδία
Kaikura. Whale -Watching tour in boats equipped with hydrophones (underwater microphones) to pick up the sounds and the heart-beat of whales. New Zealand, Australasia ©Maro Kouri/IML Image Group
Νέα Ζηλανδία
Ano Liossia, 12 km from the center of Athens.'Homateri' is called this area where all garbages are thrown to burn. Gypsie family from Albania
Άνω Λιόσια
Χαλκιδική
St. Mary’s International School in Mwanza. Tindy, a 9 year old albino girl and her 11 year old albino sister, Viviana were both adopted by Mrs. Al Shaimaa, an albino member of the parliament after the criminal invasion of their home in Moshi of Kilimanjaro at the beginning of 2008. The invaders cut and took Viviana’s leg, in front of her sister’s eyes. Viviana is still afraid of men, and when the bell rings both sisters run to hide. In the black market of witch doctor’s, an albino’s limb is a talisman and costs over 10,000 US dollars. Criminals are uneducated, superstitious people who believe that albino’s limbs bring fortune to their fishing nets or to their gold mines. Mrs. Al Shaimaa pays for the two girls’ school. Viviana has an artificial leg which was implanted in Kilimanjaro KCMC hospital. Unfortunately, it is a small size. Police still search for the guilty parties. Tindy and Viviana are orphans. Their father was albino. They were living with their uncle. Their teacher, James Murkuk from Kenya, admires their progress in school. Mwanza, Tanzania, Africa
Αλμπίνοι στην Τανζανία
12 year old Samuel Golani (or Libu), works after school as a golddigger in the village of Mgusu, west of Mwanza and Geita. Mwanza, Tanzania, Africa
Παιδική δουλεία σε χρυσωρυχείο της Τανζανίας
Bangladesh shipbreakers have illegally beached toxic ships for scrapping on the Chittagong coast for the last 30 years, according to the NGO Shipbreaking Platform, a global coalition of environmental, human and labor rights non-governmental organizations working for safe and clean ship recycling. The work is done on or around the beach by unskilled laborers who travel from the poorest parts to work for a pittance, largely without any protection. The sites see asbestos thrown freely about, the dust filling the air and the toxic smoke from metal cutting drifts amongst the workers. Heavy metals run freely into the sand along with the waste lubricants to pollute the beach and sea. Although there are safer and cleaner methods for recycling ships, cash buyers continue to sell their vessels to the poorest countries of South Asia to gain maximum profit///Harou a fisherman, is disappointed as he will return home to his kids, without any fish due to the toxins from the broken ships
Bangladesh
Bangladesh shipbreakers have illegally beached 16 toxic ships for scrapping on the Chittagong coast last month according to the NGO Shipbreaking Platform, a global coalition of environmental, human and labour rights non-governmental organisations working for safe and clean ship recycling. ÇIt is a clear violation of the 2009 High Court order that stated that no ship could be beached without an environmental clearance certificate that guarantees that they are free of all in-built toxic materialsÈ explains Rizwana Hasan, Goldman Prize winner and Exectutive Director of Platform member, Bangladesh Environmental Lawyers Asssoication (BELA). Shifts start at seven in the morning and go through till eleven at night with two hours in breaks. The work is done on or around the beach by unskilled laborers who travel from the poorest parts to work for a pittance, largely without any representation. No latrines or showers exist, and disease is rife. The sites see asbestos thrown freely about, the dust filling the air, the toxic smoke from metal cutting drifts amongst the workers. Heavy metals run freely into the sand along with the waste lubricants to wash out to sea. The Geneva based International Metalworkers Federation, who published an extensive survey in 2007 on working practices in the region, estimates that in Bangladesh a worker dies in the breaking yards every three weeks on average. Although there are safer and cleaner methods for recycling ships, cashbuyers continue to sell their vessels to the poorest countries of South Asia to gain maximum profit///Woman passes the wooden bridge that connects the fishing village Jele Para to the central avenue of Chittagong. Fishermen complain that the majority of the fish does not exist any more due to the pollution of the sea, that shipbreaking causes
Bangladesh
Share

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *